Warm licht uit het verleden

Schilderen in oude technieken, het mengen van pigmenten en Arabisch gom, het voorzichtig oplossen van poeders en eitempera, en dan plotsklaps zand door de verf strooien of een tube acrylverf aanbreken; zo werkt Corry Olthof.

Het zegt iets over haar werk en over de combinatie van heden en verleden die daarin aan de orde gesteld wordt. Ze doet geen poging de schildertrant van de oude mediterrane culturen te kopieren, staat met twee benen in het heden, maar kijkt van daaruit om naar een wereld die charmes bezat die vandaag de dag ontbreken.

Het best zou je Corry Olthofs schilderijen ´evovatief´kunnen noemen. Ze brengt vormen en kleuren zo aan dat ze oude tijden eerder suggereert dan weergeeft. Ze mengt flarden uit de herinnering aan bijzondere plaatsen in de Levant met de directe kleurindrukken die leven en actualiteit geven aan de persoonlijke beleving. Misschien was u nooit in Petra of Pompei en vanzelfsprekend zat u nooit aan bij een Grieks banket uit de tijd van Socrates en Pericles. De atmosfeer daarvan wordt echter wel degelijk opgeroepen door deze warme tinten en de samenklank van de lijnen.

Levensluchtige en warmbloedige mensen, dat waren het, en de zon deed hun tempels oplichten in felrood of knalblauw, paars dan wel okergeel. Zo denken wij niet over de klassieken en wie zich hun monumenten voor de geest haalt denkt aan sculpturen en zuilen in de zachte tinten van het gesteente zelf. De werkelijkheid was echter heel anders. Het is daarom des te meer te prijzen dat Corry Olthof zich niet heeft laten verleiden tot ´historieschilderen´: geen statige voorstellingen of ernstige staatslieden in witte toga´s. Ze doet ons veeleer kennismaken met de vitaliteit van het dagelijks leven en daardoor kunnen we veel beter de polsslag voelen van samenlevingen die reeds lang door de tijd zijn weggevaagd.

Corry Olthof maakt zo een collectieve erfenis weer tot gemeenschappelijk bezit van allen die voor haar doeken gaan staan en afwachten tot plotsklaps de deur in de tijd weer open gaat en zij over de drempel van het verleden kunnen stappen.
Beter zou het echter zijn om in te zien dat het initiatief eigenlijk aan de andere kant ligt. De glans van het verleden wordt aan ons eigen doen en laten in het heden toegevoegd. Alleen zo kunnen we er daadwerkelijk iets aan hebben. In plaats van weg te dromen bij de paleizen van het oude Kreta en te vergeten dat we ons hier bevinden, moeten we ons met nieuwe kracht laten bezielen door samenlevingen die ons iets kunnen leren over het ´pluk de dag´dat destijds de maatschappij doortrok. De rijzige figuren in Corry Olthofs doeken zijn geen standbeelden maar haar persoonlijke interpretatie van levende mensen, net als wij. Tenminste als we ons geheugen weer op laten frissen door haar sprekende doeken.

Corry Olthof komt uit een kunstenaarsfamilie uit Breda. Ze volgde haar opleiding aan de academie Sint- Joost in Breda.
Nadat ze is afgestudeerd in 1960, heeft ze post-academische workshops en masterclasses gevolgd. Haar werk is in tal van plaatsen in binnen- en buitenland geexposeerd, onder meer op toonaangevende kunstevenementen en in bekende galerieen.